IPO

Herco Fan Ruygelollum (IPO 3/SchH3) (eig. Henry
Beuks), vol op de mouw in actie tijdens een IPO 3
examen op pakwerker Marcel Houtveen.

Aangezien de boxer op de FCI lijst van gebruiks- of werkhondenrassen voorkomt, is het mogelijk met een boxer deel te nemen aan de diverse bijbehorende programma's. Onder auspiciën van de Commissie Werkhonden van de Raad van Beheer worden in Nederland diverse programma's hiertoe uitgevoerd. Hierbij staat het IPO (vroeger "Verdedigingshond") in principe alleen open voor een aantal specifieke gebruikshondenrassen, waartoe ook de boxer in overeenstemming met zijn rasstandaard behoort. Via de NBG (Nederlandse Bond van Gebruikshondensportverenigingen) kan men ook deelnemen met rasloze honden. In de meeste landen wordt het IPO uitsluitend beoefend voor "de sport". In sommige landen wordt een variant uitgevoerd, geheten VPG, Vielseitigkeitspruefung fuer Gebrauchshunde, of SchH, Schutzhund. In het moederland van de boxer, Duitsland, is deze tak van sport essentieel bevonden voor de fokkerij. Minimaal één van de 2 ouderdieren moet zelfs gecertificeerd zijn in IPO of VPG, anders krijgen de pups geen stamboom. Men doet dit, teneinde het "Wesen", ofwel originele karakter van de boxer te behouden en tevens worden angstige honden zo uitgesloten voor de fokkerij (angst is vererfbaar). In Nederland wordt het IPO, net als in de meeste andere landen, voornamelijk beoefend door een handjevol "hondensporters" binnen diverse NBC-kringgroepen (Noord Holland, Friesland, Drenthe, Utrecht, Twente en Rotterdam-Z.).

WAT IS IPO?

IPO is er in 3 zwaartegradaties, te beginnen bij IPO I en eindigend met de koningsklasse IPO 3. In alle gradaties bestaat het IPO uit 3 afdelingen waarvoor men tijdens een examen in alle 3 de afdelingen minimaal 70% van de maximaal te behalen 100 punten moet halen, anders is men "afgewezen" voor het certificaat.

De eerste afdeling bestaat uit speuren, waarbij meestal in een weiland of een akker een menselijk spoor wordt uitgelopen en waarop een aantal kleine gebruiksvoorwerpen (sok, portemonnee etc.) wordt gelegd. In het spoor bevinden zich afhankelijk van de klasse, 2 of 4 hoeken. Na een bepaalde wachttijd (variërend van 20 minuten tot een uur, afhankelijk van de klasse) mag de geleider zijn hond bij het piket (startpaaltje) aanzetten en moet de hond zonder verdere inwerking of hulp van de geleider, die op 10 pas achter de hond blijft, het spoor zelfstandig uitwerken en de voorwerpen verwijzen (=aangeven d.m.v. zit, af, sta of apporteren, dat hij "iets" gevonden heeft). De tweede afdeling is het "appèl", een gehoorzaamheidsprogramma, waarbij de hond allerlei, grotendeels onaangelijnde, oefeningen moet laten zien, bestaande uit:

alles afhankelijk van de klasse waarin men uitkomt. Tijdens het "los volgen" wordt tevens d.m.v. 2 schoten uit een alarmpistool de schotvastheid van de hond beoordeeld. Een hond met schotangst wordt uitgesloten van verdere deelname aan het examen.
Tijdens afd. B, Otto v. Miranchel (IPO 3, SchH 3,
VPG 3) (eig. Henry Beuks) in actie tijdens een IPO
3 examen bij het apporteren over de schutting

De derde afdeling is de "verdedigingsdienst" waarbij de hond getest wordt op belastbaarheid, drift en moed door verschillende oefeningen met een pakwerker. Het is hierbij essentieel dat de hond goed gehoorzaam is. Zo moet de hond na inbijten op de bijtmouw van de pakwerker deze binnen 3 commando's weer loslaten na het commando daartoe van de geleider, anders volgt diskwalificatie. Tijdens deze afdeling wordt de combinatie door de keurmeester beoordeeld op het "vol inbijten" van de hond, de al eerder genoemde gehoorzaamheid, en de belastbaarheid. Ook tijdens de stokslagen (voor de dierenliefhebbers, wees gerust, dit gebeurt met een zachte stok op niet-gevoelige delen van de hond als schoft en schouder) moet de hond vol blijven bijten op de bijtmouw.

Ten onrechte denken veel niet-hondensporters dat dergelijke afgerichte honden "gevaarlijk" zijn. Voor de honden is het echter niet meer dan een fijn spel met veel actie. Het is ze geleerd uitsluitend te mogen bijten op de bijtmouw. Zodra de bijtmouw bijv. wordt weggegooid, kan de pakwerker dan ook zonder problemen met verreweg de meeste honden een potje stoeien of aaien. IPO afgerichte honden blijken zelfs in mindere mate voor bijtincidenten te zorgen dan niet afgerichte honden! Tijdens de training is de mouw dan ook het speeltje, de buit die ze kunnen winnen als de hond het gewenste beeld laat zien. De honden zijn in tegenstelling tot honden bij de KNPV politiehondentrainingen dus niet "manscherp" gemaakt, maar gericht op de buit (bijtmouw). Een KNPV opgeleide hond kun je meestal dan ook niet zomaar aaien! In het IPO is dit zeer ongewenst. Sterker nog, de honden moeten zeer sociaal zijn en moeten vooraf verplicht het diploma VZH/BH (Verkeerszekere Hond/Begeleidingshond) hebben behaald, waarbij o.a. het sociaal gedrag van de hond in drukkere mensenmassa's op bijv. een station of in een winkelcentrum wordt getest. Agressieve honden zijn in het IPO niet welkom!

Het beoefenen van IPO is voornamelijk door de zwaarte en gevarieerdheid een zeer tijdrovende en arbeidsintensieve sport, die maar voor weinig mensen met een boxer weggelegd blijkt te zijn. Het is echter groot plezier voor baas en hond en de beloning is zeer groot als na lang trainen het felbegeerde diploma wordt behaald.
Door de zwaarte van deze sport en de tijd die dit in beslag neemt van een geleider is de animo voor deze sport in de gehele Nederlandse Boxerclub sterk teruggelopen tot vrijwel nihil. Indien men bij de kringgroep Utrecht (of elders) het VZH/BH diploma heeft behaald kan men bij gebleken geschiktheid van hond en geleider bij HSC de Volharding (NBG) op hetzelfde terrein de IPO sport beoefenen.